home

Latest Post

De Leugen Regeert ons naar Dijk en Waard!

Toen ik een aantal maanden geleden hoorde dat men in Langedijk vanwege Corona veel mensen nodig had voor het stembureau heb ik me meteen enthousiast aangemeld, omdat ik op dat moment nog een overtuigd democraat was. Deze democraat heeft echter in de tussenliggende periode nogal wat deuken opgelopen en niet alleen in de democratie waarin we volgens politici lijken te wonen maar ook mijn geloof in de rechtsstaat is behoorlijk beschadigd.

Ten eerste is dat gekomen door de uitkomsten van het onderzoek naar de kinderopvangtoeslag waaruit blijkt dat tussen de tien en twintigduizend huishoudens over een periode van twintig jaar tot onder de armoedegrens zijn gedwongen. Volgens de ‘Rutte-doctrine’ was daar niets mis mee en werd het de afgelopen tien jaar onder het vloerkleed geveegd. De enige die democratisch eieren voor zijn geld heeft gekozen in deze kwestie is Asscher van de PvdA geweest, de rest is gewoon blijven zitten en gaat vrolijk fluitend de verkiezingen in.

Ten tweede kan je vraagtekens zetten bij de wijze waarop de regering het afgelopen jaar de coronacrisis heeft aangepakt. Een minister De Jonge die op geen enkele manier grip heeft gekregen op de situatie en niet in staat blijkt om de vaccinatie op een goede en snelle manier te organiseren. Het is onvoorstelbaar dat men geen gebruik heeft gemaakt van de kennis en ervaring van organisatoren van grote evenementen en festivals. Een groep die al een jaar tandenknarsend thuis zit en bij wie in ieder geval het organiseren in het bloed zit.

Ten derde hebben we nog een minister van Binnenlandse zaken die de organisatie van de verkiezingen op zich heeft genomen, want ondanks alle beperkingen die corona de burger oplegt, moeten de verkiezingen gewoon doorgaan; “Die zijn hartstikke veilig!”, zegt Ollongren. De Haagse baantjesjagers gaan wat dat betreft letterlijk en figuurlijk over lijken, dat is de ‘politiek’ van vandaag. Blijkbaar rekenen ze er op dat veel mensen uit angst voor besmetting thuis zullen blijven en dat ze bij de komende verkiezingen weinig kans lopen om op hun gevoerde beleid te zullen worden afgerekend. Ik voel me met deze regering helemaal niet meer veilig en ben ook van mening dat je in maart a.s. daarom niet veilig kunt kiezen, laat staan deelnemen als lid van een stembureau.

In Langedijk hebben we als kiezer sinds gisteren kunnen aanschouwen dat ook gemeenteraadsverkiezingen niets meer voorstellen. Drie lokale partijen die bij de laatste verkiezingen ieder met een verkiezingsprogramma de verkiezingen ingingen zaten gisteren gezamenlijk als één partij in de raad. Huichelachtiger heb ik het nog niet eerder in de gemeentepolitiek van Langedijk gezien. Dat ze nog durven te verklaren dat de verschillen zodanig klein waren dat dit een normale weg is geweest om samen te gaan, is helemaal een gotspe. Kleurrijk Langedijk was in 2018 nog mordicus tegen de samenvoeging met Heerhugowaard. Hard voor Langedijk/D66 behoorde toen nog tot de twijfelaars en Dorpsbelang Langedijk was de gangmaker achter de samenvoeging, om hier nog even de kleine onderlinge verschillen te noemen. Als je dus tegen samenvoeging hebt gestemd in 2018 dan kom je toch wel heel bedrogen uit als je nu ziet dat de fractievoorzitter van Kleurrijk Langedijk, ‘barre An’ Kloosterboer, als een windvaan is omgedraaid met het oog op verlenging van haar positie op het pluche.

Dat je bij de verkiezingen november als één partij wilt samengaan dat kan ik me levendig voorstellen, wat betreft de personen met wie je dat doet zou je dan misschien wat ‘kieskeuriger’ moeten zijn. Kleurrijk Langedijk, Dorpsbelang Langedijk en Hard voor Langedijk/D66 hadden gewoon als afzonderlijke partijen moeten blijven zitten tot de gemeenteraadsverkiezingen en dan zouden ze de kiezers in ieder geval kunnen laten zien dat ze in de tussenliggende periode goed met elkaar samen kunnen werken en ook dat zij weinig onderlinge verschillen meer hebben. Nu hebben ze de kiezers besodemieterd en een gezamenlijke buikspreekpop in de arm genomen, genaamd Kloris de Boer met adjunct-fractievoorzitter Doosje Kloosterboer.

Een aantal van de lokale politici tref je ook aan op de facebookgroep “Je bent een Langedijker als .  .” en op “Je bent er ien uit Langedijk . . .”. Op deze laatste groep tref je ook allerlei lui aan die vallen onder de “Corona-ontkenners” ook wel de slopers van het laatste stukje democratie waarin ik kortgeleden nog wel enig geloof had. Ondanks de aanwezigheid van een aantal lokale politici op deze facebookgroep, waaronder mevrouw Kloosterboer, hoor je maar weinig weerwoord van deze mensen, die als het er op aankomt altijd zeggen dat ze democratisch zijn gekozen. De democratie verdedigen is blijkbaar niet hun ding. Ik heb van twee mensen echter gelezen dat zij democratie nog wel hoog in het vaandel hebben. Jan Kramer, voormalig raadslid en statenlid, liet zich niet onbetuigd en Joke Visser liet zich zeer afkeurend uit over die raddraaiers. Kloosterboer onthield zich van enige reactie, democratie staat bij haar ook niet zo hoog in het vaandel, dus hoeft ze het ook niet te verdedigen.

Veilig hoeven we ons onder deze bestuurders niet te voelen, want zo de wind waait, waait hun rokje. Wat te denken van de voorzitter van onze veiligheidsregio, Emiel Roemer, ooit lid van de Socialistische Partij. Hij omarmt de “Ben-site” van AZ vanwege hun zogenaamde steun om tegen relschoppers op te treden. Hoe diep kan je zinken met zo’n man aan het roer? Ik herinner me de tijd dat er nog publiek bij voetbalwedstrijden aanwezig was en er vanaf de tribunes oerwoud en apengeluiden vanaf de tribunes klonken en voetballers aan het gas werden gewenst.

Nee, ik voel me niet echt veilig meer met al die draaikonten aan het roer en krijg de slappe lach als ze spreken over onze democratie. Wat dat betreft kunnen we rustig stellen dat “De Leugen Regeert!”.

Een kritische blik op Langedijk

Add you text here. Leave this and the heading blank to remove this completely.

Archief