Na de paleisrevolutie binnen Kleurrijk Langedijk door Annelies Kloosterboer (‘tante Annie’) en de haar navolgende grefo’s in 2009 is het erbij bij die partij niet op vooruit gegaan. Om maar niet te spreken van het feit dat het echt tien keer niks is geworden. Waar de fractieleden zichzelf enorm overschatten, onderschatten zij echt alles wat er bij besturen komt kijken.
Het begon in 2010 met het aantrekken door ‘tante Annie’ van een wethouders kandidaat in de persoon van Ronald van Schoorl, op dat moment nog voorzitter van de verenigde sherry-schippers van Langedijk. Zowel ‘tante Annie’ als Van Schoorl leefden in de veronderstelling dat het werk van een wethouder uitsluitend representatief is. Af en toe met de ketting van de burgemeester om een 60-jarig huwelijkspaar bezoeken of een lint doorknippen bij een feestelijke opening. Het eens in de maand aanwezig zijn bij een forum of raadsvergadering stelde niet zoveel voor. Ambtenaren knapten tenslotte al het werk wel op. In zo’n hoge functie heb je tenslotte je loopjongens die al het werk voor je doen.
Dat leidde in de fora en gemeenteraad soms tot hilarische momenten als de Kleurrijk Langedijk wethouder antwoord op vragen moest geven. VRAGEN? Nooit geweten dat die konden worden gesteld, laat staan dat er sprake kon zijn van beantwoording. Op dat punt heb ik het aftreden van deze wethouder wel betreurd. Hij mocht zijn besluit tot aftreden, in verband met een gunstigere wachtgeldregeling, tot over het zomerreces tillen. En gelukkig voor ‘tante Annie’ vond zij in een andere partij een kandidaat die al jaren uitzag naar een dergelijke functie en zijn socialistische principes dankbaar overboord zette. Een kunstje dat hij in Hollandskroon ook nog eens flikte. Bij Kleurrijk Langedijk ben je wat dat betreft ook aan het goede adres, want principes kent men niet, of het moet de hunkering naar het pluche zijn.
Ik maak nu even een sprongetje in de tijd, want anders wordt de blunderlijst wat al te lang.
Op 12 december a.s. dient de fractie van Kleurrijk Langedijk bij de ‘Kredietaanvraag onderhoud sluis Broek op Langedijk’ een motie in waaruit maar weer al te duidelijk blijkt dat ze zichzelf nog steeds overschatten.
Ze hebben namelijk in de cijfers gezien dat het inzetten van een sluiswachter jaarlijks € 35.000 kosten met zich brengt en als je die sluiswachter weglaat, bespaar je dat bedrag. Knap gerekend, maar wat dragen ze als oplossing aan? Ze willen bij de renovatie van de sluis ook de sluis zelfbedienbaar te maken. Een sluis bestaande uit twee kolken en een brug zelfbedienbaar maken? Ze lichten niet toe hoe zij dit zien, dus ook de kosten om zoiets uit te werken zien we niet terug, want het is een club die nooit ver vooruitkijkt. Een besparing van € 35.000 is zo vlak voor de gemeenteraadsverkiezingen publicitair leuk, want je wordt zeker beloond met een halve pagina in het doodgeboren aanhangsel van De Telegraaf.
Het zelfbedienbaar maken kan volgens hen geld opleveren door sleutelgeld te vragen ofwel eenmalige of incidentele passanten tolgeld te laten betalen. Hoe? Daar blijven ze het antwoord op schuldig. Tante Annie zal in haar bijbeltje misschien weleens iets over een tollenaar hebben gelezen en daardoor dit ‘licht’ hebben gezien. Maar echt praktisch een plan op tafel leggen dat hoef je van Kleurrijk Langedijk niet te verwachten. Voor hen geldt, de sluiswachter eruit en dan zal er zeker iemand moeten worden aangesteld om de penningen te innen, maar zover zijn ze nog niet met hun plannen. Ook Kleurrijk Langedijk onderschrijft hier de leuze ‘werk maken met werk’.
Afgelopen woensdag stond er in de Nieuwe Koerier een oproep van het Recreatieschap West-Friesland waarin men aangaf vrijwilligers te zoeken voor het bedienen van een brug en sluis in Rustenburg. De vrijwilligers krijgen een opleiding om brug en sluis te mogen bedienen en moeten tevens voorzien zijn van het certificaat Bedrijfs Hulp Verlener (BHV). Waar ze bij het recreatieschap ervanuit gaan dat je het bedienen uitsluitend kunt laten uitvoeren door mensen die daartoe zijn opgeleid laat Kleurrijk Langedijk weer duidelijk zien dat zij ook hier weer de zaak onderschatten.
De met dezelfde verstandelijke vermogens als hun eerste wethouder uitgeruste fractie heeft blijkbaar het idee gekregen dat als de als brugwachter door het leven gaande ex-wethouder op afstand bruggen kan openen en sluiten het elke kunststof tobbe varende sherry-schipper, met het omdraaien van een sleutel, lukt om alle deuren naar het Langedijker achterland open te zetten. Het gros van deze schippers is al bijna niet in staat om hun boot op koers te houden laat staan om er mee te manoeuvreren en dan ook nog een sluis bedienen?
Het ware beter geweest als Kleurrijk Langedijk zou opstappen uit de Langedijker politiek. Met drie fractieleden die elk iedere maand bruto € 958,91 ontvangen, zou dat op jaarbasis toch snel een besparing van ongeveer € 35.000 opleveren. De sluiswachter kan blijven en de sluis hoeft niet op zelfbediening te worden aangepast. Denkt u toch eens in wat een besparing dit oplevert! En dan heb ik het nog niet eens over de ergernissen die we niet meer van dit clubje kleurlozen hebben. Dat noem ik dan nog eens echt werk met werk maken!