De afdeling ‘nalichting’
Ik heb me vorige week nogal verbaasd over het feit dat onze gemeente bezoek had van een reizende expositie op het plein voor ons gemeentehuis op de Parelhof. Het was dat ik vragen daarover onder ogen kreeg die daarover door Carmen Bosscher waren gesteld voor het vragenuurtje van afgelopen dinsdagavond. De context van de expositie, die toch in samenwerking met onze gemeente tot stand was gekomen, was mij tot dat moment niet duidelijk. Ik heb er op de gemeentelijke pagina’s in het lokale suffertje niets van gezien en ook de gemeentelijke website verschafte geen helderheid.
Verbaasd?
Eigenlijk niet echt verbaasd meer, na twee jaar Dijk en Waard is inmiddels wel duidelijk dat er in ieder geval geen sprake is van proactieve voorlichting naar de burgers. Gemeenteraad en College roepen allemaal dat ze ons als burger bij de politiek willen betrekken en dat het zo jammer is dat de kiezer geen enkele betrokkenheid toont, maar dan moet je ze vooraf wel tijdig informeren en niet achteraf zoals in Dijk en Waard te doen gebruikelijk.
Met Ester Leibbrand lijken we ook weer zo’n type in huis te hebben gekregen. Bedroefd, verdrietig en zwaar teleurgesteld is zij op de mensen die negatief reageerden op de Oudroze-expositie. Ze bood afgelopen dinsdagavond ook haar excuses aan voor de reacties van die mensen op organisatie en haar medewerkers. Blijkbaar heeft ze niet begrepen dat als je het publiek proactief voorlicht je in ieder geval dat soort scherpe reacties kunt voorkomen.
Als je als wethouder in het vragenuurtje verklaart dat het College het belangrijk vindt om bij te dragen aan het vergroten van inclusiviteit dan zou je daar middels voorlichting naar de inwoners toe op kunnen vooruitlopen door in je voorlichting je burgers te vertellen wat je daar precies mee bedoelt en ook wilt bereiken.
Dijk en Waard heeft een afdeling Voorlichting, maar daar valt als inwoner weinig van te merken. Het is allemaal informatie achteraf wat de inwoners te horen of te lezen krijgen.
Voor een proactieve voorlichting is het belangrijk dat je mensen hebt die dat kunnen uitvoeren. Mensen met een visie, mensen die weten wat er binnen de organisatie speelt en dat over het voetlicht weten te brengen, maar daar ontbeert het aan in Dijk en Waard.
Je krijgt de indruk dat de afdeling is opgetuigd met een aantal typegeiten die eens in de twee weken de ruimtes van de gemeentelijke pagina’s in het suffertje opvullen met oud nieuws. Bij gebrek aan tekst worden de overgebleven ruimtes opgevuld met foto’s van wethouders die reclameborden voor nieuwbouwwijken onthullen of van een man met een ketting om die een bloemetje geeft aan ouderen en een gebakje eet, een lint doorknipt of servetjes vouwt voor zijn burgemeesterstafel.
Als Ester Leibbrand dus werkelijk meent dat zij voor ons als inwoner inclusiviteit wil creëren waarin dan ook alle inwoners, ongeacht hun achtergrond, cultuur, genderidentiteit, seksuele geaardheid, religie, fysieke en mentale mogelijkheden, zich welkom en gewaardeerd voelen en gelijke kansen krijgen, dan zou ze kunnen beginnen met de realisatie van een goede afdeling voorlichting die de burger het gevoel geeft onderdeel te zijn van een inclusieve samenleving.
Zolang Dijk en Waard alleen nog maar een afdeling ‘Nalichting’ heeft zijn excuses naar alle inwoners eerder op zijn plaats dan het schamele excuus dat zij dinsdagavond liet horen.
Financieel overschot.
Roel van Leeuwen liet van de week in zijn krant weten dat Dijk en Waard geld heeft overgehouden, maar al lezende kwam de strekking erop neer dat er blijkbaar heel wat openstaande rekeningen zijn die we nog moeten gaan betalen. Kortom; er is sprake van linksgristelijke zuinigheid in onze gemeente. Bij de behandeling van de komende kadernota zal dat niet bestaande financiële overschot door veel partijen wel worden gezien als een mogelijkheid om leuke ideetjes te berde te brengen, zodat we volgend jaar om deze tijd weer nog meer geld hebben overgehouden.
‘Barre An’
Bij de behandeling van de ‘ontwerpverklaring van geen bedenkingen Loopakker 3’ (Zuid-Scharwoude) werd nog maar weer eens duidelijk waar sommige raadsleden werkelijk voor staan. Raadslid Kloosterboer liep ooit te hoop* tegen een bouwplan op de Nobelhof in Sint Pancras, omdat dit een aantasting zou zijn op haar privacy en ook minder zon in haar tuin zou opleveren. Als kiezer zou je dus denken dat zij heel goed de weerstand van de bewoners van de Loopakker kan invoelen en voor hen zou opkomen. Iets wat Joke Visser van Senioren Dijk en Waard in ieder geval wel deed als enige van haar fractie. Wat betreft Kloosterboer kwam het erop neer; Kan je rekenen, reken niet op Kloosterboer zolang het gaat om iets wat niet in haar achtertuin speelt! en zij stemde, net als haar fractie, als kuddedier in met het voorstel.
* Letterlijk: op een hoop lopen. Verzamelen, de hoofden bij elkaar steken; oproer verwekken, protesteren tegen ongewenste toestanden.