Afgelopen dinsdagavond, 15 januari, werd er bijna anderhalf uur gesproken over de keuzes die gemaakt moeten worden in het project “Langedijk ontwikkelt met water”.
Ik zal hier in dit stuk niet ingaan op de rol van wethouder Jongenelen, hij heeft in de heer Tijm een man getroffen die de critici van deze wethouder met glans vertegenwoordigt.
Wel heb ik me verbaasd over de ambtelijke ondersteuning die deze wethouder mee aan tafel bracht. Ik heb niet de indruk gekregen dat beiden zich op de vergadering hadden voorbereid. Het leek er eerder op dat de voorbereiding van beiden op de ontwikkeling met water in ieder geval niet is gelukt. Met een aantal vragen aan insprekers probeerde de fractievoorzitter van de partij van Jongenelen hun wethouder nog iets te ontlasten.
Het was en blijft gênant om te horen hoe deze wethouder blind lijkt te varen op een projectgroep die de keuzes voor deze wethouder maakt. Dat is op zich niet erg, maar laat zo’n man dan niet langzaam verdrinken in zijn eigen doorvaarbaarwater door hem te laten ondersteunen door iemand als mevrouw Zeedijk. Ze zou voor straf haar inbreng vier keer per dag moeten terug horen en om te beginnen een week lang. Daarna met de projectgroep het hele forum nog eens met elkaar naspelen om dan te kijken of ze er iets van heeft geleerd. Zo niet, dan de voordeur open en weg ermee. Als je als wethouder voor kwaliteit zegt te gaan dan is dat de enige optie.
De fractie van Kleurloos Langedijk, de partij van de heer Van de Berg en mevrouw Kloosterboer, leefde helemaal op bij de grote schare aanwezigen op de publieke tribune. De fractievoorzitter van deze partij, Tante Annie, zal wel weer hebben zitten soppen met zoveel aandacht. Nou ja, aandacht, die moet je dan wel zien te krijgen en dat koste haar weinig moeite. Je moet alleen wel even in de vergadering vergeten waar het over gaat en je volledig richten op het moment dat je denkt dat je die aandacht kunt krijgen.
Annie had wat dat betreft haar ‘blondje’ moment.
De voorzitter van het Forum, Hans de Graaf, opent de vergadering; “Zo’n volle bak hebben we niet vaak bij Forumvergaderingen, dus ik stel eigenlijk voor om de agendapunten 2 en 5 te behandelen na agendapunt 7. Dat is de kwaliteitsverordening vergunningverlening en dat is bestemmingsplan Oudkarspel/Koedijk, want ik vermoed dat de meeste mensen hier op de tribune zitten voor de Westrand en de doorvaarbaarheid, Langedijk ontwikkelt met water. Gaat u daarmee akkoord.”
En ja hoor hier komt het Tante Anniemoment;
“Mevrouw Kloosterboer?” “Ja voorzitter daar gaan we mee akkoord, maar ik merk dat ze op de tribune een beetje zeggen ‘Humhem . . .’ het is juist voor de onderwerpen waarvan het publiek is eerst te behandelen.”
Voorzitter; “Ja dat stel ik ook voor.”
Annie; “Dus dat willen we wel even . . . Ja, u stelt het voor. Ik snap het, maar de mensen achter ons moeten het ook begrijpen. We verwachten dat er voor de onderwerpen 2 en 5 niemand op de tribunen zit, maar voor de andere wel. Dank u.”
Voorzitter; “Nou dat was mijn bedoeling, maar goed. Als u daar mee kunt instemmen.”
En dat kan Annie, ze heeft zich tenslotte weer van haar beste kant naar het publiek laten zien.
Kort erop heeft ze weer haar momentje. Dat is kort nadat de voorzitter het volgende heeft gemeld; “Er hebben zich insprekers gemeld bij de punten drie en vier en bij die betreffende onderwerpen wordt gestart met de behandeling van de technische vragen. Dan volgt de oriënterende fase, waarbij de sprekers bij tafel kunnen aanschuiven. En als de oriënterende fase is afgerond dan gaan zij weer van tafel en dan gaan we verder.”
De voorzitter maakt dan een rondje langs de woordvoerders of de technische vragen voldoende zijn beantwoord en kort daarop komt het ‘Tante Annie’ moment voor de tweede keer die avond voorbij.
Kloosterboer; “Voorzitter er waren toch insprekers op dit onderwerp? Gaan die niet eerst voor?”
Voorzitter; “We gaan eerst technische vragen.”
Kloosterboer; “Oh, eerst technische vragen!”
Voorzitter; “Dat is ook voorgesteld.”
Tijdens de hele behandeling van dit onderwerp wordt ze gelukkig niet meer gehoord, maar op het eind wel haar fractiegenoot Buis. Buis lijkt het allemaal heel vervelend te vinden dat de behandeling zo lang duurt en is nog minder te spreken over het feit dat het onderwerp op 12 februari a.s. weer op de agenda komt. Hij stemt tandenknarsend in met zo’n vergadering; “Ja we gaan wel mee, maar betreur ik wel. Dat het weer uitgesteld wordt.” En als volleerd jaknikker van de tandem Van de Berg/Kloosterboer spreekt hij de democratische wens uit; “Zonder insprekers, want anders zijn we weer een avond kwijt. ”Kost het raadslidmaatschap hem te veel tijd of speelt er iets anders op de achtergrond mee?”
Je zou het haast gaan denken. Nu woont Buis volgens de gemeentelijke website in Noord Scharwoude en als je zijn adres opzoekt op Googlemaps dan kan je zien dat hij aan het water woont. Water waar hij nu nog niets aan heeft, maar als het ontwikkelen met water gaat lukken dan wordt hij bewoner aan doorvaarbaarwater en zal ook zijn onroerend goed flink in waarde stijgen. Kortom; Het lijkt dat democratische waarden bij dit raadslid minder worden daar waar persoonlijke waarden lijken te stijgen. Benieuwd of hij nog aan een stemming over dit onderwerp gaat meedoen.
Ik heb enorm genoten van het feit dat ik bij dit onderwerp een Wim Nugteren van de Christen Unie hoorde, zoals ik me hem van een jaar of vijftien terug herinnerde. Stug op feiten gebaseerd zijn vragen stellend en conclusies trekkend en nog steeds tegen de onzin van het doorvaarbaar maken van Langedijk.
Onder de insprekers was ook de voorzitter van Langedijk Waterrijk en gehoord de reactie op zijn spreken zullen er ook wel de nodige zwartjasjes en petten op de tribune hebben gezeten. Zelf heb ik altijd wat moeite gehad met de Stichting Langedijk Waterrijk, want het is een club die vaak naar buiten treedt als de spreekbuis van de sherryschippers van Langedijk, maar daar zet ik vraagtekens bij. Een stichtingsbestuur is autonoom. Ze zullen in hun huishoudelijk reglement dan wel hebben staan dat besluiten worden genomen bij meerderheid van stemmen, maar dat is beperkt tot het bestuur. Vader maakte in de vergadering een slotopmerking; “Ik wil hier nog even toevoegen dat ik hier niet namens mezelf zit, maar namens 700 Langedijkers die dat ook omarmen. ” Je krijgt de indruk dat hij 700 Langedijkers vertegenwoordigt en die 700 Langedijkers zullen misschien best de indruk hebben dat ze vertegenwoordigd worden, maar dat is niet zo. Middels een donatie ondersteunen ze de doelstellingen van de stichting, maar ze hebben op geen enkele manier invloed op het beleid en op het bestuur. Hoewel ze dat gevoel misschien wel hebben, hebben ze democratisch gezien geen moer te vertellen.
Harry Waal (PvdA) wilde graag weten of er in de buurt draagvlak is voor de plannen en ik laat het gestoethaspel van mevrouw Zeedijk in haar poging te vertellen dat van de 41 geïnterviewden er twee derde voorstander zijn voor de plannen hier maar achterwege. Harry Waal had wel een punt hier, maar hij beperkt zich tot de buurt alleen. Ik zou zeggen er komen toch verkiezingen aan, waarom niet een referendum over die plannen laten meelopen. Willen we in Langedijk dat we verder gaan met die onzin dat Langedijk met water is te ontwikkelen of willen we dat niet. Wat gaat het ons allemaal kosten? Voeren ze die Westelijke variant uit dan moet de Bomenwijk over tien jaar weer op de schop. Wat kost het de burger, nu en in de toekomst? Voor hoeveel bootbezitters moeten de niet-bootbezitters straks de geldbuidel trekken?
In het Forum van dinsdag lijken alleen GroenLinks, PvdA en ChristenUnie daar moeite mee te hebben. De overige partijen willen alleen de coalitie overeind houden; KOST WAT KOST!
Langedijk is uniek met het water dat we hebben, wordt er geroepen. Dat water zorgt voor een gigantisch groot probleem met de aanwezigheid van de Amerikaanse rivierkreeftjes. De eilanden in twee derde van het Langedijkergebied worden ondergraven. Gaan we willens en wetens dat nog versterken door nog meer boten hier in het gebied te halen en daardoor de oevers nog eerder kapot te laten varen?
Gehoord het in de raad aanwezige verstand zou je denken dat de poging om de raadsleden met water te ontwikkelen, bij de meesten volledig is mislukt.
