‘Wie de pit wil hebben, moet eerst de noot kraken’

De lezers van mijn wekelijkse column op zaterdag zullen wel begrepen hebben dat ik mij flink kan ergeren aan de wijze waarop het college van Dijk en Waard meent te kunnen reageren op schriftelijke vragen vanuit de raad en de bevolking. Op mij komt het over als uitermate arrogant gedrag en dan zal ik het nog maar niet hebben over de transparantie die ze daarmee lijken uit te stralen, want die is zo dik en ondoorzichtig als de paardestront langs Twuyverweg, Molenpad, Spanjaardsdam, De Punt en de Westelijke Randweg.

Er zijn bijna geen raadsleden te vinden die dieper doorvragen als de beantwoording hun niet zint en degenen die dat wel doen die worden dan nog weer gewezen op het feit dat je de betreffende bestuurder best moet kunnen vertrouwen en dat als het raadslid doorvraagt dit enorm veel werk oplevert voor de ambtenaren.

Persoonlijk ben ik van mening dat zo’n portefeuillehouder zijn/haar werk dan ook maar beter zou moeten doen. Wil je geen extra werk, doe dan je beantwoording serieuzer.

Gisteren stoorde ik me aan de beantwoording op de vraag van Senioren Dijk en Waard over het betegelde stuk fietspad. Als je in die beantwoording ook de kostenafweging erbij zet, en dat zal zeker meegespeeld hebben in het besluit om dat stuk maar een hobbelpaadje te laten, dan ben je als overheid toch al een stuk transparanter over jouw beleid.

Maar nee, dat doen we als college dus maar niet.

Enige tijd geleden werden aan wethouder Rep vragen gesteld over de kosten van het mislukte GGiD-project en hij was heel duidelijk wat betreft verantwoording van de kosten. Om dit ambtelijk uit te pluizen zou enorm veel kosten met zich meebrengen, dus zijn advies was; NIET DOEN!!!

Zo makkelijk kan je daar dan als wethouder mee wegkomen, want zes partijen in de raad dekken je.

Gek toch!

Het vertrouwen in de politiek wordt er zo niet beter op, terwijl de antwoorden op vragen steeds beroerder lijken te worden.

Vanmorgen tijdens het wandelen en de paardenstront ontwijkend kwam het plan bij mij op om de komende tijd, als antwoorden op schriftelijke vragen die in de raad worden gesteld niet transparant zijn en door feiten zijn onderbouwd, ik daar als burger een WOO-verzoek zal indienen. Ik geef toe dat het extra werk kost, maar is in mijn ogen de enige manier om dit bestuur transparanter te krijgen. Onder het motto ‘wie de pit wil hebben, moet eerst de noot kraken’ meteen maar een WOO-verzoek ingediend over dat stukje fietspad waar je als voetganger je poten kunt breken.

Geef een reactie