Van een koude maaltijd thuiskomen.
Historici hebben het nakijken
Deze week kwam naar buiten dat ons ‘transparante’ college heeft besloten aan een groot gedeelte van het gemeentelijk archief beperkingen te stellen aan de openbaarheid van het digitale archief van de voormalige gemeente Heerhugowaard. De meeste stukken zullen de komende 75+1 jaar niet ter inzage zijn. Nu is er binnen het college en de raad zo wie zo niemand te vinden die op grond van ervaringen en besluiten uit voorgaande jaren tot een toekomstvisie komt, maar het is wel heel erg tekenend voor wat alle partijen in Dijk en Waard bedoelen als ze het woord ‘transparantie’ in de mond nemen.
Voor lokaal historisch geïnteresseerden wordt het zo wel enorm lastig gemaakt om nog goed onderzoek te kunnen doen en een goed bestuurder en/of raadslid hoort toch ook tot zo’n 25 jaar terug te kunnen kijken om zich/haar een beeld te kunnen vormen. Bij dit laatste is sprake van gedreven raadsleden en die hebben we op dit moment helaas niet in Dijk en Waard en daar sorteert het college op voor.
Dijk en Waard steeds interessanter voor externe adviesbureaus
Van de week werd bekend gemaakt dat voor de vergroening van het stadshart De Parelhof € 30.000 wordt gereserveerd om een adviesbureau in te huren om de plannen voor vergroening van het plein vorm te geven. De top van de bestuurlijke apenrots Dijk en Waard lijkt ervanuit te gaan dat er op de werkvloer geen mensen werken die het vakmanschap en de creativiteit hebben om zo’n dergelijk plan op te zetten en 30.000 euro gaat weer richting een zakkenvullend adviesbureau. Waarom steek je als organisatie dat geld niet in het motiveren van je eigen mensen? Er lopen genoeg mannen en vrouwen op de werkvloer die een waardevolle inbreng zouden kunnen leveren op dat punt. Gebruik dat geld om mensen verder op te leiden in plaats van het voorgoed weg te sluizen naar een adviesbureau dat dan na verloop van tijd met een presentatie naar de raadszaal komt waar iedereen het idee bij krijgt dat we dat geld toch beter zelf hadden kunnen besteden.
Afgelopen dinsdag was er in De Binding weer zo’n flapdrol van een adviesbureau die een presentatie hield over een geheim document. Wat heb je te vertellen als de inhoud geheim is? De presentatie ging over een ‘quickscan’ over de kredietaanvraag s.v. VRONE in Sint Pancras.
Wat is een quickscan?
“Een quickscan is een beperkt onderzoek binnen een organisatie of van een bepaald product. Het doel is een globale evaluatie, waarbij de belangrijkste kansen, knelpunten en verbetermogelijkheden worden benoemd. De resultaten van de quickscan kunnen aanleiding zijn tot een uitgebreidere analyse.” Zo’n quickscan levert blijkbaar voor een adviesbureau altijd wel een vervolgopdracht op, want ze geven op voorhand al aan dat zo’n scan een aanleiding kan zijn tot een ‘uitgebreidere analyse’ en dan te bedenken dat er slechts gebruik wordt gemaakt van gegevens en informatie die, in dit geval, op het gemeentehuis bekend zijn. Ze zeggen namelijk van zo’n quickscan: “Bij quickscans wordt over het algemeen uitsluitend gebruik gemaakt van reeds bekende informatie.”
Het adviesbureau had afgelopen dinsdagavond iemand gestuurd om het ‘geheime’ rapport, dat alle raadsleden op het gemeentehuis hadden mogen inzien, deze avond nogmaals aan de raadsleden te presenteren. De man vertelde dat hij een korte presentatie had voorbereid en ik kreeg tijdens die presentatie ernstige twijfels aan de waarde van die quickscan. Als de quickscan net zoals de presentatie is dan kan het zo de prullenbak in. Ik weet niet wat de presenterende man verdient of wat zijn kantoor ervoor in rekening brengt, maar het was ronduit tenenkrullend. Voorzitter Cees Tesselaar die de hele avond op een heel plezierige manier de vergadering leidde, kondigde de man met naam en toenaam aan.
De man bedankte de voorzitter en stelde zichzelf nogmaals voor en vertelde dat hij vanwege het ‘geheime’ rapport niet alles zou kunnen vertellen. Als je dan vervolgens gaat uitleggen dat ze je verteld hebben dat als je de spatiebalk aanklikt je het volgende plaatje te zien krijgt en opgelucht ademhaalt als dat ook werkelijk gebeurt dan heb ik al ernstige twijfels aan zijn woord; “Ik heb een korte presentatie voorbereid.” De presentatie bestond uit sheets, foto’s, met daarop de teksten die de raadsleden thuis al in de stukken hadden kunnen lezen. “Is het hier leesbaar?”, was zijn daaropvolgende vraag. De rest van zijn gehakkel zal ik u besparen, maar hij zal zeker voor zijn bureau nog wel weer een keer komen met een presentatie, want wat hij nu liet zien en horen was duidelijk afgestemd om er in ieder geval een vervolgonderzoek op los te laten om te komen tot een ‘uitgebreidere analyse’. Alle cijfers waren tenslotte, zoals hij verklaarde; ‘Doorgerekend op een quickscanmanier’.
Het Integraal Huisvestingsplan onderwijs (IHP) en Ruimte voor binnensport in Dijk en Waard
Het IHP en Ruimte voor Binnensport bracht twee insprekers achter de microfoon waarvan je zou wensen dat deze twee in de raad van Dijk en Waard zouden zitten. De heer Hoekstra, bestuursvoorzitter van de Pontis Onderwijsgroep, en de heer Horio die sprak namens TurnTotaal Langedijk waren naar De Binding gekomen om de belangen van hun organisaties over het voetlicht te brengen, maar lieten tevens de presentator van het eerdergenoemde adviesbureau en de aanwezige raadsleden een proeve zien van hoe ‘te spreken in het openbaar’. De enige die in het vervolg op de inspraak tijdens de behandeling in de buurt van deze twee voorbeelden kwam was Veronique Wanst van de VVD.
Veronique Wanst.
Zij liet zien en horen dat je op grond van je persoonlijke ervaringen en betrokkenheid met een goed verhaal over het voetlicht kunt komen en daarmee blijkbaar ook met jouw fractie tot een duidelijke visie komt.
Dat was met Annelies Kloosterboer, ‘barre An’, beslist niet het geval. Als je toch al zo lang in de gemeenteraad meedraait en je kunt geen helder rond verhaal brengen en je moet na ieder woord een ‘uhhh’ of ‘uhuh’ gebruiken dan is het om haar spreektaal hieraan te houden; “niet uh dat uh het uhh wat uuh uit uh maakt uh, want uh, als uhh de uh inhoud uh ontbreekt uh dan uh kan uh je uh misschien uhh maar uh beter uh niets uhh zeggen.”
‘Barre An’ Kloosterboer.
Het werd nog erger naar het einde van de vergadering toen ze vragen ging stellen waar ze zelf de antwoorden op ging geven. Je moet er toch niet aan denken dat je bij haar thuis zou worden uitgenodigd voor de warme maaltijd en zij, vanuit haar gristelijke achtergrond, dat vooraf doet met gebed. Tegen uh de uh tijd uh dat uh je uhuh kunt uh eten uh is uh utuh koud.