Het was allemaal wat teveel wat er vertoont werd in de laatst gehouden raadsvergadering van Dijk en Waard van 2 april 2024 om ‘Het weekje Dijk en Waard overziend’ mee te vullen, maar ernstig genoeg om er hier nog even op terug te komen.
Korte voorgeschiedenis.
Zoals velen misschien nog wel weten, maakte ik als fractiegenoot in 2006 voor het eerst kennis met Annelies Kloosterboer. Ik had haar een paar jaar eerder wel eens zien inspreken in de raad van Langedijk, omdat mevrouw tegen de bouw van seniorenwoningen was, die mogelijk schaduw in haar achtertuin zou werpen. Als fractiegenoot leerde ik haar de eerste paar jaar kennen als een roddeltante pur sang die in staat was om je vier tot vijf keer per dag te bellen om te kijken of ze zaken naar haar hand kon stellen. Ik had al snel een telefoon met nummerherkenning om van dat probleem verlost te zijn. In 2009, kort na mijn herseninfarct werd ik uitgenodigd, in het zomerreces, bij één van haar slippendragers thuis alwaar mevrouw K. had georganiseerd een bijeenkomst om over het functioneren van onze fractievoorzitter te spreken, zonder dat deze erbij was uitgenodigd. Ik heb die avond de uitkomst van die bijeenkomst niet afgewacht en zat met 20 minuten alweer op de fiets naar huis terug en thuisgekomen heb ik meteen per email de voorzitter van de raad en mijn fractievoorzitter laten weten dat ik tot het eind van de raadsperiode op persoonlijke titel mijn termijn zou uitdienen. Ik was tenslotte met voorkeurstemmen in de raad gekomen en was niet van plan om mijn zetel te schenken aan het hielenlikkertje Van der Wel.
Een week later zat ik niet alleen, maar met de voormalig fractievoorzitter van Kleurrijk Langedijk tegenover het clubje achterbaks dat de naam Kleurrijk Langedijk bleef dragen, maar volstrekt kleurloos bleef.
Zal het in de genen zitten?
Bij de coalitie onderhandelingen in 2014 zette Kloosterboer haar partij buitenspel door buiten de onderhandelingen, achter de rug van de winnaar van de verkiezingen om een spelletje te spelen, waarbij de inzet mogelijk moet hebben meegespeeld dat zij zichzelf een rol als wethouder zag vervullen. Gelukkig voor Langedijk werd dit door onderhandelaar Beers doorzien en bleef Langedijk de schande met een Kleurrijk Langedijk wethouder van vier jaar eerder bespaard.
Kort erna liep ik door een krantenartikel uit 1947 tegen de naam ‘Barre Jan’ aan. Een Kloosterboer die in januari 1940 werd gearresteerd op verdenking van spionage voor de Duitsers en daar zijn bijnaam ‘Barre Jan’ aan ontleende. De ene Kloosterboer had ik van nabij meegemaakt en om de ander te leren kennen ben ik een keer of veertien afgereisd naar het Nationaal Archief in Den Haag om daar het vuistdikke strafdossier door te nemen.
Aldoende lerende ben ik eigenlijk vanaf dat moment het raadslid Kloosterboer als ‘Barre An’ gaan omschrijven en mensen die mijn boek, “Aartsrivalen”, over ‘Barre Jan’ hebben gelezen, zullen, als ze het politiek lokale spel beschouwen, zeker begrijpen waar dit vandaan komt.
Groenlicht van een valse nicht
In de raadsvergadering van 2 april stond ‘Barre An’ weer op het podium en voerde een toneelstukje op waaruit zou moeten blijken dat zij al in 1998, in 2006, in 2011, in 2020 en 2021 op de bres had gestaan voor de voetbalclub VRONE en in al die jaren groenlicht had gegeven. Initiatieven om wat voor VRONE te doen, zijn nooit uit haar koker gekomen in die jaren. Als er initiatieven zijn geweest dan kwamen ze van andere partijen en beperkte zij en haar slippendragers, Bakkum en Van der Wel, tot instemmend knikken en misschien soms met instemmen. Van het aanbod dat ze tijdens de bespreking op 26 maart deed in Werkcafé De Binding om desnoods zelf op 1 april 2025 een schep in de grond te steken op het VRONE-veld werd vorige week niet meer gehoord, want mevrouw hanteert al jaren het principe;
“geen daden, maar woorden”.
Wel kwam zij als woordvoerder van coalitiepartij LokAal Dijk en Waard met een dreigement aan coalitiepartner DOP: “Nu behandelen we het als hamerstuk en voorzitter groenlicht moet dit keer echt leiden tot een mooie accommodatie, tot groen gras en het gaat echt tot een RODE kaart leiden als niet volgend jaar tweede kwartaal, en dat begint 1 april en eindigt 1 juli, aan de gang gaat. Een RODE kaart is een ernstig iets. Dat moge bekend zijn. Voorzitter wij stemmen als hamerstuk in.”
Ik ben van mening dat de fractievoorzitter van de Dijk en Waard Onafhankelijke Partij, Kees Tesselaar, excuses moet eisen voor dit coalitiegenoot onwaardige gedrag en anders de stekker uit deze coalitie moet trekken anders blijft dat samengeraapte Langedijker zooitje de boel tot het einde toe ringeloren. Nadat de VVD-wethouder al het veld heeft moeten ruimen voor dit clubje machtswellustelingen moet je toch niet langer mee willen werken met deze sfeerverziekende breiclub. Er lijken me kwalitatief genoeg andere partijen in de raad van Dijk en Waard aanwezig waar een gedegen coalitie mee valt te smeden en zeker partijen waarvan je in ieder geval minder vieze politieke spelletjes kunt verwachten.
In twee jaar Dijk en Waard heeft DOP-wethouder John Does iets van de grond gekregen wat dat zooitje samengebundelde lokaal Langedijkerpartijen in 26 jaar niet is gelukt.
En die zouden nu dan even een RODE kaart trekken? Rot toch op!!!
“Aartsrivalen” is te bestellen via www.boekenbestellen.nl
