Veranderend dorpsgezicht toegelicht.

De afgelopen paar jaar ben ik bezig geweest om mijn digitale foto-archief te categoriseren. Mijn allereerste fototoestel dat ik kreeg was een zeepkistje. Ik heb begrepen dat het toestel, model rechthoekig kistje, kon worden gespaard met punten die men kreeg bij de aankoop van zeep. Er gingen vrij grote filmrolletjes in en het was een hele kunst om bij het afdrukken van de foto het toestel stil te houden omdat je een handeltje moest overhalen. Het had maar één sluitertijd en dat was 1/60 sec. en maar één diafragma instelling. Het maakte mooie scherpe foto’s, beter in ieder geval dan mijn Agfa-klakkie waarmee ik van mijn 12e tot mijn 15e foto’s in Langedijk maakte. Op mijn 15e verhuisde ik naar Heerhugowaard en daar heb ik bijna niet meer gefotografeerd. Op mijn negentiende toen ik naar zee ging, kocht ik mijn eerste spiegelreflexcamera van het merk Zenit. Oosteuropese fabricage, behoorlijk zwaar en een herriemaker. Onopvallend fotograferen was niet mogelijk. Op het moment dat je afdrukte stond iedereen je aan te kijken. De theaterfotograaf Kors van Bennekom maakte mij enthousiast voor theaterfotografie en ik kocht toen twee Canon TBD-camera’s waar ik zeker twintig jaar mee heb gewerkt tot ze op een goede dag uit mijn auto werden gestolen.

Vanaf begin 2000 fotografeer ik digitaal en wordt alles keurig op bestemde plekken opgeborgen. Het analoge materiaal is de afgelopen paar jaar gedigitaliseerd en krijgt nu langzaam een plekje.

Ik heb in de loop der jaren ook een groot aantal oude foto’s en ansichtkaarten van Langedijk digitaal gemaakt. Als ik bij iemand een mooie ansichtkaart zag van het dorp dan vroeg ik toestemming om de foto een dag mee naar huis te kunnen nemen om in te scannen.

Verder vroeg ik aan Jan en Alleman wie er op foto’s stonden, wie waar woonde en wat voor winkels er op de foto’s stonden. Daar ben ik ruim 40 jaar geleden mee begonnen en ik vroeg het meestal aan ‘oude’ mensen van zo tussen de 60 en 85 jaar en soms ook wel ouder. Van Broek op Langedijk en Zuid-Scharwoude heb ik daardoor redelijk goed kunnen vastleggen wat, wie, waar honderd jaar geleden zijn/haar bestaan had. Noord-Scharwoude en Oudkarspel zijn op dat punt wat onderbedeeld gebleven.

De middenstand van Broek op Langedijk heb ik hier op Schaduwrijk al beschreven in de serie “De opkomst en ondergang van de middenstand in Broek op Langedijk”.

Kortgeleden ben ik begonnen met “Veranderend dorpsgezicht” en daarin maak ik gebruik van mijn gehele collectie foto’s, ook van de digitale van 20 jaar geleden toen Broek op Langedijk naar het westen ging uitbreiden, maar ook van oudere foto’s en krantenberichten/foto’s die ik combineer met recente foto’s om de verschillen te laten zien en om ook iets over de bijbehorende historie te vertellen.

Het kan nog wel eens een heel lange serie worden als ik zo mijn archief beschouw. Op dit moment plaats ik bijna dagelijks, maar er zit geen plan achter. Hoogstens om het in de toekomst nog in een boek uit te gaan brengen. Uit de reacties die ik ontvang wil men graag iedere dag een aflevering en dat zou best nog wel kunnen gebeuren. De politiekcommentator Kobus ben ik ooit begonnen me het idee om eens in de maand er één te maken. In de huidige versie van Schaduwrijk zit ik al op nummer 575 en op mijn eerdere website kwam ik al tot 140. Tja, als dat met 1 Kobus per maand zou zijn gedaan dan zou ik op tienjarige leeftijd moeten zijn begonnen.

Laat ik het zo zeggen met betrekking tot “Veranderend dorpsgezicht”; ‘We zien wel waar het schip strandt. Zolang er belangstelling voor is, blijft het leuk om te maken.

Geef een antwoord