Roel van Leeuwen van de Alkmaarse krant verraste me gisteren met een artikel over de wijze waarop LDW bezig is een coalitie te sluiten waarbij de twee andere lokale partijen, Senioren Dijk en Waard (SDW) en Dijk en Waard Onafhankelijke Partij (DOP), buiten de boot dreigen te vallen.
Het succes is LDW blijkbaar naar het hoofd gestegen en zijn ze vergeten waarom ze in het verleden zijn opgericht. Nu kan dat ook te wijten zijn aan leeftijd van het gros van de fractieleden, want het stijgen der jaren wil het geheugen wel eens haperen. De lokale partijen danken hun bestaan allemaal aan het ongenoegen dat men lokaal had en heeft met de landelijke partijen. Kloosterboer en Buis zijn blijkbaar vergeten dat ze in 2006, na een grote overwinning, door de partijen waar ze nu mee lijken aan te pappen op een zijspoor werden gereden. Ook de partij waar Kloris de Boer uit voortkomt, heeft een dergelijke achtergrond. Van de andere partij die in LDW is opgegaan speelde slechts het belang van het ego van de oprichter mee. Fractieleider De Boer heeft dat laatste kunstje blijkbaar overgenomen en blijkt bereid om bruggen te bouwen, ongeacht waar de oevers liggen.
Ze lijken met het samengaan tot LDW het lokale belang helemaal aan de kant te gaan schuiven en als de coalitie tot stand komt zoals Van Leeuwen meldde dan kunnen ze hun naam meteen ook wel veranderen in Landelijk Dijk en Waard.
Als SDW en DOP werkelijk buiten de coalitie worden gehouden dan lijkt het me dat de fractievoorzitters van die partijen zich eens uitgebreid achter het oor moeten krabben of ze de afgelopen vier jaar geen steken hebben laten vallen. Je kan dan wel druk bezig zijn met het besturen van een coalitie, maar je moet daarbij niet vergeten voor wie je dat doet. De indruk bestaat dat ze in die vier jaar te weinig in de gemeente zelf zijn gezien. De voorganger van Kees Tesselaar liet zich ver voor de samenvoeging van de twee gemeenten met enige regelmaat al in Langedijk zien. Na het vroegtijdige vertrek van René Schoemaker werd zijn post onder de achterblijvende wethouders opgedeeld en is er eigenlijk op het gebied van burgerparticipatie nauwelijks iets van de grond gekomen. Het was regelrecht bevreemdend dat Tesselaar dat zo maar op zijn beloop liet. Blijkbaar dacht hij dat hij vanuit een leunstoel wel zou promoveren naar een wethouderszetel en zo lijkt hij glansrijk de boot te gaan missen. Dat zou voor de lokale politiek heel erg jammer zijn, want er dreigen dan toch zeven lokale zetels verloren te gaan aan de landelijke politiek.