In het Langedijker Nieuwsblad viel deze week op dat GroenLinks, sinds kort met het achtervoegsel Dijk en Waard, ook een start heeft gemaakt met de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen van november dit jaar.
Speciaal wordt in deze paginagrote nieuwsbrief raadslid Maurice Schoutsen uit Langedijk voorgesteld en zo ontwapenend als de linkse partij ooit was zo teleurstellend is de partij nu.
“Mijn naam is Maurice Schoutsen, raadslid Langedijk en ik zeg: wat een vak apart, politiek.”
Blijkbaar is deze presentiegeldontvanger in de veronderstelling dat hij een vak uitoefent en zeker er zijn er die er hun beroep van maken en ook niet meer weg te hengsten zijn van het politieke toneel. Schoutsen laat duidelijk merken dat hij naast het vak als politicus ook nog bijschnabbelt als ondernemer en het is te hopen dat hij zijn boodschap als ondernemer beter naar buiten weet te brengen dan dat hij en zijn partij hier paginagroot pogen te doen.
Wat betreft leesbaarheid laten ze in ieder geval duidelijk merken dat zij in ieder geval kiezen voor een beperkt select gezelschap. Mensen met een visuele beperking worden door het gekozen lettertype al bij voorbaat uitgesloten en neemt u maar van mij aan dat je dan toch al snel op meer dan 50% van de lezers zit.
Verder is er gekozen om zoveel mogelijk letters op één pagina te krijgen, onder het motto “Veel geschreeuw en weinig wol”.
Op pagina 28, de pagina naast hun nieuwsbrief laat eigenlijk goed zien hoe het zou kunnen, een leesbare schreefloze letter, weinig woorden en toch een heel duidelijke boodschap die over komt, want er bestaan vakmensen op het gebied van communicatie die donders goed weten en laten zien hoe je mensen duidelijk maakt dat “Elke stem telt”.
Schoutsen zegt in zijn introductie dat hij zich met name bezig heeft gehouden met gemeentefinanciën en ik zou hem willen adviseren om zijn ‘bullet points’ nog eens aandachtig te lezen, maar dan vanuit de gedachte wat hij precies over het voetlicht naar de lezer wil brengen en of dat wel het gewenste effect heeft en opweegt tegen de kosten.
De vragen die Maurice bij zijn bullit points stelt had hij zichzelf maar ook zijn partij kunnen stellen met betrekking tot het nut van zijn stuk en de leesbaarheid ervan:
- Wat verandert er nu precies na zo’n uitgave voor de inwoners van de gemeente?
- Draagt een uitgave (pag. 29) echt ook wezenlijk bij aan een prettigere woonomgeving?
- Is een uitgave verantwoord en betaalbaar, nu en in de toekomst?
- Komt een investering ten goede aan alle inwoners of maar een beperkt aantal?
- En tenslotte: zijn besluiten rechtvaardig en op basis van gelijke monniken gelijke kappen genomen?
Wat betreft de antwoorden Maurice, kan je rustig stellen dat 50 % van de lezers, al zouden ze dat willen, de pagina van GroenLinks moeten laten schieten. Vooral vanwege het feit dat er een te klein letterkorps wordt gebruikt, een verkeerde letter met schreef in plaats van een schreefloze letter en dan heb ik het nog maar niet eens over de gebruikte achtergrond kleuren en daarin het gebruik van een diapositieve mededeling.
Als Maurice denkt dat hij het vak van politicus wil blijven uitoefenen dan moet hij toch vooral beginnen met zich in te leven in de inwoners van zijn gemeente. Zet helder en duidelijk in woord en in beeld uiteen wat je wilt bereiken voor de inwoners van jouw gemeente. Uit alles blijkt echter dat het GroenLinks ontbeert aan communicatieve vaardigheden om de hele bevolking te bereiken. Bezint eer ge begint!
