Dat is een vraag waar we allemaal vroeg of laat mee te maken kunnen krijgen. Voor mij kwam die vraag voor het eerst aan de orde tijdens een EHBO-cursus.
Welke afwegingen maak je als hulpverlener? Stel dat je op een druk plein te hulp schiet bij iemand die plotseling onwel wordt. Je bent al begonnen met hartmassage wanneer je, tijdens het vrijmaken van de borstkas om een AED aan te sluiten, onder de kleding een penning ontdekt waarop staat dat de persoon niet gereanimeerd wil worden. De cursusleider adviseerde om door te gaan met reanimeren totdat de ambulance arriveert en de beslissing vervolgens aan de professionals over te laten. Dat klinkt praktisch en veilig, maar het roept ook een ongemakkelijke vraag op. Als je weet dat iemand niet gereanimeerd wil worden, mag de aanwezigheid van een publiek dan zwaarder wegen dan de wens van die persoon? En als je toch doorgaat, voor wie reanimeer je dan eigenlijk: voor de patiënt of voor de omstanders?
Terwijl ik dit opschrijf moet ik denken aan een kortgeleden door de gemeenteraad van Dijk en Waard uitgebrachte statement tegen (online) intimidatie, pesten en beschadigen van een commissielid. Tegelijkertijd zie ik een overeenkomst met hetgeen ik hierboven omschreef; ‘doe je het voor de patiënt of voor het publiek’.
Marc Hoffmann is zo’n commissielid die getroffen zou kunnen worden door schimpschuiten uit het publiek en volgens mij ook niet helemaal of helemaal niet onterecht. Even voor de duidelijkheid, Hoffmann vertegenwoordigt een heel christelijke partij die uit ‘geloofsoverweging’ het kwaad uit de wereld wil helpen.
In het statement schrijft de gemeenteraad; “Politieke betrokkenheid mag nooit leiden tot persoonlijke aanvallen, beledigingen of bedreigingen. Kritiek op standpunten en besluiten hoort bij een gezonde democratie: HAAT en INTIMIDATIE niet.”
Als je de sociale media volgt, waarop raadsleden en commissieleden acteren, kom je tot de ontdekking dat het allemaal voor de bühne (Duits voor ‘toneel’) is wat ze naar buiten brengen. Ik liep tegen een berichtje aan van voornoemde Hoffmann die klaarblijkelijk in zijn kuif was gepikt door vragen die door Beter Voor Dijk en Waard (BVDW) waren gesteld. Of Hoffmann op de hoogte was van het door de raad opgestelde statement of dat hij het ziet als een geste aan het publiek en zich daar verder niet aan hoeft te houden, dat weet ik niet. Als hij wel op de hoogte is geweest dan gaat het met de christelijke politiek hard achteruit. Ik trof de navolgende melding aan op zijn sociale platform: “Rioolpolitiek . . . Afgelopen dagen ben ik – zelfs in mijn vakantie (zomerreces al begonnen?) – druk in de weer geweest voor de grasarenproblematiek en eigenlijk sowieso de staat van het groenonderhoud. Samen met de gebiedsverbinder van de Gemeente Dijk en Waard kijken we nu wat verbeterd kan worden.
Maar deze club wacht dit niet af, maar gaat voor eigen gewin en puur voor de bühne schriftelijke vragen stellen en rijdt mij zo volledig in de wielen.
Met dit soort collega’s heb je geen vijanden nodig.”
Als je over jouw collegae spreekt dat je ze als vijanden ziet dan verklaar je ze de oorlog en kan je stellen dat hier een commissielid een politieke partij bedreigt. Of de gemeenteraad is zijn statement niet waardig of Hoffmann is zijn positie niet waardig als commissielid.
Gistermorgen stonden er door een fout in de melding bij mij, na een onrustige nacht, twee ambulances voor de deur en eind van het liedje was dat ik met eigen auto naar ziekenhuis ben gereden. De verpleegkundige van de ene ambulance stelde mij de vraag die ze moeten stellen bij een vermoeden van hartinfarct; Wilt u gereanimeerd worden of niet-gereanimeerd. Ik vrees dat vele van mijn lezers niet kunnen wachten tot dat moment en zich kunnen vinden in mijn besluit; “niet-reniameren”.
Doorgaan of niet-doorgaan?
Voor een partij (CDA) die zich beroept op christelijke en democratische waarden staat hier meer op het spel dan de positie en geloofwaardigheid van één persoon. De keuze om Hoffmann wel of niet te behouden, zal laten zien of die waarden daadwerkelijk leidend zijn, of slechts onderdeel van het verkiezingsprogramma en de partijnaam. Benieuwd of de raad aanleiding zal zien om hier nog eens een statement over te geven die recht doet aan hun eerdere statement. Of was het allemaal toch bedoelt voor het publiek?