Op 16 juni zal ‘tante Annie’ van Landelijk Dijk en Waard (LDW) vragen stellen over de huisvestingsproblemen bij basisschool Het Mozaïek in Broek op Langedijk. Dat voelt als vragen naar de bekende weg. Haar partijgenoot en wethouder Nils Langedijk bezoekt, sinds zijn kinderen daar onderwijs volgen, bijna dagelijks de school als hij zijn kinderen wegbrengt. Dan mag je verwachten dat hij al jaren op de hoogte is van de gevolgen die zijn snelle woningbouw in de gemeente heeft voor de leerlingenaantallen op o.a. Het Mozaïek. De vraag dringt zich op: heeft deze wethouder die ontwikkeling niet zien aankomen, of heeft hij er bewust voor gekozen dat niet met zijn collegae in de coalitie te bespreken, maar weg te kijken? LDW lijkt met de vragen van ‘tante Annie’ afstand te nemen van het beleid waar ze de afgelopen vier jaar medeverantwoordelijk voor waren?
Het zou morgenavond daarom niet moeten draaien om de vragen die LDW stelt, maar moeten gaan over het feit of de LDW-wethouder Langedijk de afgelopen vier jaar bij zijn bezoeken aan Het Mozaïek ziende blind is geweest dan al niet horende doof! Is zo’n wethouder wel geschikt om nog eens vier jaar met oogkleppen en oordoppen door onze gemeente te gaan?
Passiespel zonder passie.
In de slotfase van de oude coalitie lijkt het erop dat de partijen die zich opmaken voor een nieuw coalitie nog snel afstand nemen van de bestuurders die ze jarenlang hebben gesteund. In de raadszaal van Dijk en Waard oogt het soms als een politiek passiespel, waarbij voormalige bondgenoten plotseling tot zondebok worden gemaakt.
Wethouder Gerard Rep lijkt daarbij het offerlam in dit door LDW uitgevoerde politieke spel. Vanuit eigen kring kreeg hij geen steun en moet hij plaatsmaken voor een nieuw gezicht dat zijn politieke sporen nog moet verdienen. Volgens informatie van Nils Langedijk wegen campagneprestaties tegenwoordig zwaarder dan bestuurlijke ervaring.
Snottebellen.
Ondertussen laveert LDW behendig tussen alle politieke stromingen door. VVD, CDA, PRO en D66 lijken opvallend terughoudend met kritiek, mogelijk omdat niemand de deur naar deze nieuwe coalitie wil dichtgooien. Het gevolg is dat LDW overal aanschuift, maar zelden duidelijk maakt waar de partij principieel voor staat. Het blijft een partij die zich politiek beweegt als een paling in een emmer snot.
Morgen zal blijken welke oplossingen ‘tante Annie’ aandraagt voor de problemen van Het Mozaïek. Volgens berichtgeving in de regionale pers heeft zij die oplossingen paraat. Nu is het moment aangebroken om woorden om te zetten in daden. Helaas zal het wel weer bij woorden blijven, zoals we de afgelopen 20 jaar wel van haar gewend zijn geraakt. Veel holle woorden en de geur van gebakken lucht!
