In mijn eerste deel besteedde ik aandacht aan het feit dat er veel zaken in de gemeenteraad van Dijk en Waard alleen maar bedoeld zijn om indruk op de kiezers te maken. Dat ondanks het feit dat je de gebakken lucht al van kilometers afstand kunt ruiken.
Dat je als raadslid dan ook nog eens, vanuit politiek cliëntelisme, de indruk wilt wekken dat een door mensen veroorzaakt probleem kan worden opgelost met een nieuw door mensen gecreëerd probleem, maakt pijnlijk duidelijk dat politieke profilering hier belangrijker is geworden dan rationeel bestuur.
Marc Hoffmann en BVDW lijken zich zorgen te maken over de schadelijke gevolgen voor honden en katten door de aanwezigheid van ‘kruipende gerst’ (hordeum murinum) ook wel ‘muizengerst’ genaamd.
tekst loopt door onder foto
De aar van de plant kan als hij is gerijpt zich hinderlijk vastklampen aan de vachten van huisdieren of in oren, neus of tenen terecht komen. Je zou deze zorg voor de arme beestjes eerder verwachten bij een Partij voor de Dieren dan bij eerdergenoemden.
Er wordt hier door de beide partijen, CDA en BVDW, een probleem gemaakt dat eigenlijk niet bestond. Tot de mogelijkheid van cliëntisme zich voordeed.
Muizengerst ken ik mijn hele leven al en ik teken daarbij aan dat ik inmiddels al de meeste aardappelen in mijn leven heb gegeten. In de natuur lopen enorm veel verschillende diersoorten rond die geen enkele last hebben van het probleem dat in de gemeenteraad van Dijk en Waard wordt ontwikkeld.
Huisdiereigenaren DE toekomstige stemmentrekkers?
Dat CDA en BVDW zich gaan inzetten voor de bezitter van vierpotige worstenbroodjes, clitorisklakkers, stressballen op pootjes, blaffende accessoires en rillende deurbellen, laat nog weer eens zien wat voor belangen ze nastreven. Ambtenaren worden uitgenodigd om domme vragen te beantwoorden en ambtenaren in het veld met titel regisseur moeten met een debiel commissielid onderzoeken of deze plant uit de wijken kan worden geweerd. Waar zijn jullie toch mee bezig?
Als huisdiereigenaren beter op die doorgefokte viervoeters zouden letten en ze telkens nadat ze buiten zijn geweest zouden controleren dan waren er geen problemen met die beesten. De natuur ontwierp een roofdier en de mens maakt er een modeartikel van dat zichzelf niet kan verzorgen. De meeste van die beesten hebben meer erfelijke aandoeningen dan instincten. Mijn persoonlijke voorkeur, als ik al een huisdier zou willen hebben, gaat uit naar honden die kunnen wandelen zonder een fysiotherapeut in de buurt.
LDW-tante Annie Kloosterboer is van hetzelfde laken een pak en vanmorgen lezen we in de krant dat ze haar tanden in het probleem van de Toermalijn in Broek op Langedijk gaat zetten, terwijl die problemen er al meer dan vier jaar zijn en bekend zijn. Gebruikmakend van het gebrek aan krantennieuws een mooi moment om te laten zien en horen dat je dat afgelopen vier jaar geen ruk hebt uitgevoerd en voor het zomerreces nog net even kunt doen alsof je er druk mee bent.
Wat LDW, BVDW en CDA in de allerlaatste bocht voor het reces duidelijk laten zien, is dat ze liever een zichtbaar gebaar maken dan een verstandig beleid te voeren voor de gehele gemeente.
