Zoals de lezers wel hebben bemerkt, is er aan de opmaak van SchaduwrijkLangedijk gesleuteld om hem wat toegankelijker en sneller te maken. Verandering met het oog op verbetering kan geen kwaad en het lezend oog wil ook wel wat. Misschien dat het ons lokale bestuur ook inspireert om eens iets aan hun smoel te doen, want enige vooruitgang is daar niet te bespeuren. Als achteruitgang het streven zou zijn dan lijkt hun missie volledig geslaagd. Dijk en Waard heeft een nieuw College van Burgemeester en Wethouders, maar wel beschouwd is het veel van het oude.
De burgemeester van Dijk en Waard lijkt weinig in de melk te brokkelen binnen zijn College. Hij was blijkbaar het dorp in om kennis met iemand te maken toen zijn eerste College uiteenviel. Als voorzitter van het College heeft hij geen enkele vat gehad op de situatie en als voorzitter van de gemeenteraad slaat hij met zijn voorzittershamer nog geen deuk in een pakkie boter. Trots vertelde hij in het suffertje van Dijk en Waard dat hij soms op straat al wordt herkend en dat al na zes maanden dienst te hebben gedaan als lintenknipper en taartenbezorger. De pizzakoeriers hoeven niet jaloers op hem te zijn. Sterker nog; als de pizzakoeriers binnenkort hun pizza’s gratis zouden gaan bezorgen zouden ze ook al snel herkend gaan worden.
Nee, die nieuwe gemeente Dijk en Waard is het nog lang niet, al lijken ze in Sint Pancras inmiddels volledig over stag te zijn volgens de Dorpsraad aldaar. Ze hebben al een paar keer gesproken met een wethouder en met de kennis die ze inmiddels hebben over de situatie in het Alkmaarse bestuur knijpen ze hun handen nu al dicht dat het geen Alkmaar is geworden. Wat hebben ze tenslotte nog te verliezen? Hun uitzicht naar het westen wordt ze ook alweer een aantal jaar ontnomen door de Vroonermeer-Noord.
Zuid- en Noord-Scharwoude moeten maar eens op werkbezoek gaan naar Sint Pancras dan kunnen ze westwaarts kijkend alvast wennen aan het uitzicht dat wethouder Nils Dijkenwaard voor ze in het vooruitzicht stelt. U heeft het allemaal nog kunnen lezen in het laatste verkiezingsprogramma van Lok Aal Dijk en Waard; “Weg met uw uitzicht, weg met de dorpse identiteit”.
Ze hebben Nils Dijkenwaard ook nog de portefeuille “mobiliteit” gegeven, blijkbaar vanuit de gedachte dat zo’n Langedijker toch wel niet zou weten wat dat precies inhoudt. Volgens de berekeningen van Nils zouden er tussen de 5500 en 6000 woningen kunnen worden gebouwd. Nu schijnt het dat ieder huishouden tegenwoordig gemiddeld tweeënhalve auto bezit, dus dat zou volgens de ruimste berekeningen neerkomen op zo’n 15.000 auto’s en parkeerplekken. Het schijnt dat ze bij het recreatieschap Geestmerambacht al vergenoegd in de handen wrijven en betaald parkeren willen gaan invoeren en de delen van het parkeerterrein die al jaren zijn afgesloten weer in gebruik te gaan nemen, zodat bewoners langs de Schagerweg in die nieuwe wijk hun auto daar kwijt kunnen.
Over de ontsluiting van onze gemeente hoor je helemaal niets. Je pleurt eerst een paar woonwijken neer en dan zie je wel waar het schip strandt. De huidige drukte op de wegen is aan Nils Dijkenwaard niet besteed. Hem zal het in ieder geval niet opvallen hoe het verkeer uit en naar Langedijk tijdens de spits volledig stil staat.
Tegen de tijd dat “Stoffel” Nils op zijn fiets stapt om naar de Parelhof te fietsen zit ieder werkende Langedijker al voor zijn eerste schaft van de werkdag aan de koffie. Nils Dijkenwaard moet dan nog een zware klim maken richting de Broekerbrug.
Dankzij dit huidige College ziet het er naar uit dat de problemen op het gebied van mobiliteit alleen maar gaan toenemen. Dat lossen ze niet met een Hugohopper op, daar is visie en kennis voor nodig.
Gisteren in het nieuws kwam de organisatie Hartslag Nu met het bericht dat een derde van hun aangesloten vrijwilligers bedankt heeft om bij reanimaties uit te rukken en daar zijn ze heel teleurgesteld over. Ik behoorde tot afgelopen jaar ook tot één van die vrijwilligers die afhaakte en wil bij deze de andere kant van de medaille laten horen.
Allereerst even over de aanleiding om eerste hulp cursussen te gaan volgen; dat heb ik niet gedaan om dienstbaar te zijn aan de gemeenschap. Ik zou politicus zijn als ik dat zou beweren. De aanleiding was de leeftijd. Zo’n tien jaar geleden stelden wij, mijn vrouw en ik, vast dat we er niet jonger op werden en daarop de vraag; “Stel dat er met één van ons iets gebeurt, wat dan?” Met mobiele telefoon altijd binnen handbereik zijn drie nummers snel ingetoetst en kan hulp komen, maar als je in Langedijk woont en dan weet je dat de aanrij tijd tijdens bepaalde delen van de dag belemmert kunnen worden door vaststaand verkeer. Het leek ons verstandig om zelf de nodige kennis op te gaan doen en een bijkomstigheid die wel positief was op dat moment was het feit dat de ziektekostenverzekering een deel van die kosten heeft vergoed en ook via een bijdrage van de thuiszorgorganisatie Evean kan je eens per jaar een cursus volgen. Zo zijn wij beiden een EHBO-cursus gaan volgen en omdat we in een straatje wonen met heel veel jonge kinderen hebben we daarop ook de cursus EHBO voor peuters en kleuters gevolgd.
Tijdens een cursus Bedrijfs Hulp Verlening die ik jaarlijks volgde voor vrijwilligerswerk dat ik deed, hoorde ik van het bestaan van HartslagNu en heb ik me daarbij aangesloten en daar zes jaar trouw mijn bijscholingscursussen voor gevolgd. In Coronatijd is het ook nog gelukt om tussendoor de praktijkexamens bij te wonen, maar dat werd alleen op het eind plotseling moeilijk gemaakt door de cursusaanbieder. Je kon je namelijk alleen vanuit een professie voor een praktijkexamen aanmelden. Dus als je bij een kinderdagopvang werkte of in het onderwijs zat dan was er plek, maar particulier was niet mogelijk. Daar kwam je pas achter als je het schriftelijke gedeelte achter de rug had en de cursusgelden al had betaald. Van HartslagNu kreeg je alleen maar herinneringen dat je nog geen examen had gedaan en je diploma verlopen was. Nu behoor ik blijkbaar tot een categorie die zo af en toe van zich laat horen, maar het bedrijfsmodel van HartslagNu lijkt wel volledig gebaseerd op de bedrijfsvoering van onze Belastingdienst. Volledig onbereikbaar dus en zodoende denk ik dat na het opstappen van een derde van hun vrijwilligers er nog wel meer zullen volgen dit jaar.
Wij blijven ons hier thuis om de twee jaar gewoon opfrissen met een EHBOcursus en dat verplicht ook om te helpen als dat op ons pad komt. Daar hebben we HartslagNu niet bij nodig.
Voor Dijk en Waard mogen we wensen dat er snel weer verkiezingen komen waar mensen aan meedoen die bereid zijn om iets voor de gemeenschap te doen in plaats van alleen maar te denken hoe ze er zelf beter van kunnen worden.